8
saliens in montibus, transiliens colles.
9
Similis est dilectus meus capreæ,
hinnuloque cervorum.
En ipse stat post parietem nostrum,
respiciens per fenestras,
prospiciens per cancellos.
10
En dilectus meus loquitur mihi.
columba mea, formosa mea, et veni:
11
jam enim hiems transiit;
imber abiit, et recessit.
12
Flores apparuerunt in terra nostra;
tempus putationis advenit:
vox turturis audita est in terra nostra;
13
ficus protulit grossos suos;
vineæ florentes dederunt odorem suum.
Surge, amica mea, speciosa mea, et veni:
14
columba mea, in foraminibus petræ, in caverna maceriæ,
ostende mihi faciem tuam,
sonet vox tua in auribus meis:
vox enim tua dulcis, et facies tua decora.
14 Lauda, filia Sion; jubila, Israël:
lætare, et exsulta in omni corde, filia Jerusalem.
15
Abstulit Dominus judicium tuum;
avertit inimicos tuos.
Rex Israël Dominus in medio tui:
non timebis malum ultra.
16
In die illa dicetur Jerusalem:
Noli timere; Sion: Non dissolvantur manus tuæ.
17
Dominus Deus tuus in medio tui fortis, ipse salvabit:
gaudebit super te in lætitia,
silebit in dilectione sua,
exsultabit super te in laude.
18
Nugas, qui a lege recesserant,
congregabo, quia ex te erant:
ut non ultra habeas super eis opprobrium.
39 Exsurgens autem Maria in diebus illis, abiit in montana cum festinatione, in civitatem Juda: 40 et intravit in domum Zachariæ, et salutavit Elisabeth. 41 Et factum est, ut audivit salutationem Mariæ Elisabeth, exsultavit infans in utero ejus: et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth: 42 et exclamavit voce magna, et dixit: Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui. 43 Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? 44 Ecce enim ut facta est vox salutationis tuæ in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo. 45 Et beata, quæ credidisti, quoniam perficientur ea, quæ dicta sunt tibi a Domino.